Dag 1, aankomst in Minsk

Maandag ochtend, 2e paasdag. Schiphol geeft op de website aan bij de "drukte indicator" dat het heel druk zal zijn. We vertrekken dus redelijk vroeg vanuit huis, en zijn om half 8 onderweg richting Schiphol.

Het is rustig onderweg, heel erg rustig. We komen al heel snel aan bij P4 nabij Schiphol waar we direct in een pendelbus kunnen springen voor de trip naar vertrekhal 2.

We blijken 1 camera te zijn vergeten, en ondanks dat we er meerdere bij hebben besluiten we toch maar een extra camera te kopen bij een elektronicazaak op Schiphol. We hebben nog even tijd voordat we bij de gate moeten zijn, dus besluiten om ook nog even een sloot koffie naar binnen te schrokken.

Dan is het tijd voor de vlucht met Belavia, het vliegtuig staat inmiddels klaar :-).

We vertrekken ietsje later dan gepland waardoor we ongeveer een half uur later aankomen in Minsk. Dat valt nog te overzien. We gaan na het landen eerst door immigrations waarbij we alle vier worden ondervraagd. En de ondervraging ging bij de 1 wat soepeler dan bij de ander. We moesten alle 4 een verklaring van de reisverzekering laten zien dat we genoeg dekking hebben in dit land.  En ze waren blijkbaar toch best nieuwsgierig wat we hier nu allemaal in de planning hadden staan. 

Maar goed, we waren er doorheen (en redelijk snel, een wachtrij heb je niet als je 20+ hokjes hebt met personeel voor 1 vliegtuig). We hebben de bagage opgehaald en zijn de huur-auto op gaan halen bij Sixt. De huurauto welke we dit keer meekrijgen is een Ford Kuga. Een auto waar net onze bagage in de kofferbak past. Eenmaal onderweg moeten we een half uurtje rijden naar het hotel.

De wegen zijn onderweg (tot nu toe bij Minsk) in goede staat. We kunnen lekker doorrijden, wat ook gelijk resulteert in een flits als we net de snelweg oprijden. Nou, dat begint weer lekker dan.

Aangekomen bij het hotel parkeren we de auto op de "parking" voor het hotel en gooien we onze spullen in de kamer. De kamers zijn nog een beetje.... Sovjet style.... Inclusief bijbehorend uitzicht.

Het hotel personeel gaat met onze paspoorten de verplichte registratie bij de overheid in orde maken, iets wat ze verwacht binnen een uurtje te kunnen doen. Wij lopen even naar een supermarkt om de hoek om wat basis-dingetjes te kopen zoals water. Eenmaal terug zijn onze registratie-papieren klaar en kunnen we wat gaan eten.

We besluiten om wat te eten bij de Raw Rib, een restaurant op 1,5 km afstand van het hotel. Het restaurant ziet er leuk en erg modern uit, maar echt druk is het niet.

We bestellen allemaal een stuk kadaver en een flinke drinkbak bier. Het eten is goed, en personeel is vriendelijk. De menukaart is een uitdaging, want verwacht niet dat we een Engelstalige beschikbaar hebben.  Google Translate (dmv foto's) helpt gelukkig enigszins om een keuze te maken.

Als we klaar zijn met eten en drinken lopen we weer richting het hotel, het is inmiddels al weer half 11.

We besluiten om nog een biertje te doen bij het hotel voordat we naar onze mand gaan in de kamer.

Morgen gaan we het centrum van Minsk verkennen. 

Wit-Rusland 2019

Wit-Rusland 2019

Ja, Wit-Rusland, Belarus of noem het Беларусь, het is onze volgende vakantiebestemming in de mei-vakantie.We gaan met z'n viertjes, en het kan gezien worden als opvolger van onze vakantie in Oekraine in 2016.

We vliegen met Belavia, de Wit-Russische airliner, vanaf Amsterdam naar Minsk. Een vlucht van ongeveer 2,5 uur.

Aangekomen bij de luchthaven in Minsk wacht er een auto op ons bij Sixt. Als het goed is een voertugi op hoge poten (de wegen kunnen wel eens teleurstellen in dit soort landen) en groot genoeg voor ons vieren + alle bagage. Wat we met de auto gaan doen? Rondrijden in het zuid/oosten van het land.

We beginnen in Minsk voor enkele dagen. Ik heb hiervoor een hotel geboekt op loopafstand van het centrum.

Vanuit Minsk rijden we voor 1 overnachting richting het zuiden naar het plaatsje Babruysk (Бабру́йск op de verkeersborden, lang leven navigatie ;-)). Vanuit dat plaatsje vertrekken we de volgende dag naar de wat grotere plaats Gomel. We hebben de tussenstop omdat anders de rit te lang is om in 1 keer te rijden.

In het plaatsje Gomel gaan we wat langer blijven, of ik moet eigenlijk zeggen, in de zuidelijke regio. En waarom? Voor de tour in de exclusion zone van Wit Rusland! De locatie welke we gaan bezoeken is best groot, en wordt door het Nederlandse Ministerie van Buitenlandse zaken alsvolgt omschreven

Juist, het gaat dus om de noordelijke kant van Tjernobyl, een gebied in Wit-Rusland dat - in tegenstelling tot het gebied in Oekraine - heel lang afgesloten is geweest voor bezoekers.

Pas sinds eind 2018 is het opengesteld voor bezoek onder begeleiding, en uiteraard met alle benodigde vergunningen. Ik heb hiervoor iemand gevonden welke alles regelt en met ons als gids mee gaat het gebied in.

De planning voor de dagen in dat gebied:



Vrijdag = Aankomst in Gomel, aan het einde van de dag worden we opgehaald en vertrekken we richting het afgesloten gebied. We overnachten daar in de regio Choiniki, grenzend aan het afgesloten gebied.

Zaterdag = dag 1 in het gebied. We gaan op zogenoemde "Urban exploring" We verkennen het gebied waar de natuur al jaren de verlaten dorpen heeft overwoekerd.

Zondag = dag 2 in het gebied. We gaan mee op eco-tour waarbij we de natuur met een groep mensen gaan bekijken in het gebied. Hierbij moet je denken aan wilde dieren en planten. Aan wilde dieren geen gebrek (dat was ook in de Oekraine kant het geval), de dieren welke hier leven zijn oa de Bison, wolf, Lynx en wilde paarden.

Maandag = dag 3 in het gebied. Op dag 3 zetten we voort waar we op dag 1 mee zijn begonnen. Het verkennen van het verlaten gebied.

Maandag avond vertrekken we vanuit Gomel richting het noorden naar het plaatsje Mogilev, wat een dikke 2 uur rijden is. Daar zullen we 2 nachten verblijven en hebben hiervoor een Airbnb geregeld.

Op woensdag gaan we weer riching Minsk op de laatste daagjes nog te struinen door de hoofdstad van Wit-Rusland.

Ik heb wel gemerkt bij de planning van deze vakantie dat het erg moeilijk is om vooraf dingen op te zoeken. Websites van hotels zijn niet vanzelfsprekend in het Engels beschikbaar (of te boeken via bijvoorbeeld een booking.com). Maar ook bezienswaardigheden zoeken is (buiten Minsk om) echt een enorme uitdaging. We zullen dan ook pas veel op locatie zelf moeten gaan uitzoeken. Maar dat gaat natuurlijk vast goedkomen.

Ik ga in ieder geval weer een blog bijhouden zodat jullie kunnen zien wat wij allemaal uitspoken in Wit-Rusland, en wie weet wil je er zelf nadien ook gelijk naartoe 😄.

Dag 7, onze laatste hele dag in Belgrado

Dag 7 is de laatste hele dag voordat we terugkeren naar huis. We willen de laatste hele dag niet te druk maken, dus we willen op ons gemak beginnen met een museum vlak bij het appartement.

Aangekomen bij het museum wat in de planning stond, het Museum of Science and Technology, blijkt deze vandaag gesloten te zijn. Erg jammer, want het leek ons een erg leuk museum om te bezoeken.

We besluiten door te lopen naar de rand van Belgrado bij de rivier, bij de rand staat er een oude elektriciteitscentrale al heel erg lang leeg. We zullen eens kijken of we er iets van kunnen zien. Je ziet ook gelijk wat meer van Belgrado op de weg naar de centrale (welke overigens makkelijk te vinden is vanaf afstand, gezien de enorme schoorsteen).

Aangekomen bij de centrale blijkt het nog een lastige klus te zijn om in de buurt te komen. Bij de centrale staat nog steeds een kantoor welke in gebruik lijkt te zijn, en veel is afgesloten met hekken.

We vinden een hek welke in zijn uppie staat, mooi, naast het hek staat geen hek, dus je mag er langs. We lopen door de bossen en constateren dat iemand daar "verblijft", we kijken nog even snel of we leuke foto's kunnen nemen. Helaas, het blijft heel erg lastig.

We besluiten om met een omweg bij de kade van de rivier te komen, eens kijken of we daar nog iets kunnen zien. En wat blijkt? Een mooi uitzicht op de centrale. Helaas wel met de zon volle bak als tegenlicht wat het niet makkelijker maakt om mooie foto's te maken.

Als het gebouw op de foto staat besluiten we de kade af te lopen, deze kade loopt helemaal door naar de andere kant van Belgrado. Op enkele plekken zie je wat restaurants, ook in "boten", maar het ziet er allemaal redelijk vervallen uit. Dat het water ook nog eens laag staat helpt er waarschijnlijk ook niet aan mee.

En dan, opeens, een slang! Okay, niet de grootste (ik zag hem eerst aan voor een grote regenworm), maar een slang is een slang :-). Ik heb het nog even nagezocht, het lijkt te gaan om een "Dice snake". Zolang je geen kikkertje bent dus helemaal onschuldig.

We lopen verder over de kade en komen uiteindelijk op een gedeelte welke ze volledig aan het vernieuwen zijn. Het vernieuwde gedeelte ziet er erg leuk en mooi uit, maar het komt een beetje over als een dooie boel. Waarschijnlijk omdat de toegangswegen een uitstraling hebben van een open riool.

We lopen vanaf de kade richting het centrum waarbij we opeens gepasseerd worden door politieauto's met een auto in het midden. De auto had kentekenplaat "II", dat zal vast iemand zijn met een bepaald lokaal aanzien. Het blijkt een lokaal religieus persoon te zijn, welke net voor ons opeens uitstapt. Ik kan  nog net op tijd een foto maken van de auto.

Ik ben nadien kort gaan filmen, hieronder een screenshot uit het filmpje.

We besluiten om te gaan lunchen bij een restaurant welke in de buurt van ons appartement ligt. Een beetje voer aanvullen na een grote wandeling is nooit een slecht idee. Tamara gaat voor een salade, ik kies voor een rib-eye. Ik moet zeggen dat het erg goed heeft gesmaakt.

Als we klaar zijn met eten keren we voor de rest van de middag terug naar het appartement, om nadien weer terug te keren naar een restaurant waar we eerder hebben gegeten. Dit keer gaan we wel voor een ander gerecht. Tamara pakt iets met kip, ik ga voor spare-ribs. Ze wisten zelfs de wasbak voor mijn vuile handen er mooi uit te laten zien :-).

Eenmaal klaar met eten pakken we nog een biertje bij Gunners Pub welke om de hoek van ons appartement ligt, we gaan wel weer op tijd naar het appartement omdat we morgen al vroeg op moeten staan voor de terugvlucht. Rond 8u15 willen we vertrekken naar het vliegveld.

Eenmaal thuis is dan de vraag: hoe is Belgrado bevallen?

Erg goed. Het is er erg goedkoop, de mensen zijn erg vriendelijk. De stad (of eigenlijk het hele land) heeft een erg rijke historie. Het nadeel is dat de stad soms erg chaotisch is, daar moet je van houden. En de taalbarrière waar je tegenaan kan lopen, ook op toeristische plekken, is soms niet altijd even makkelijk.