Dag 3, prive-museum bekijken

Als we Dinsdag wakker worden en naar buiten kijken ziet alles er redelijk nat uit.

De weersverwachtingen zijn echter niet zo slecht als voorgaande dagen, er zou een stuk minder regen moeten vallen.

We pakken onze paraplu en besluiten om enkele musea te bezoeken vandaag. Mocht het toch nat worden, dan zitten we in ieder geval droog. We lopen door het grote Tivoli park richting het centrum. Het regent gelukkig niet, dus de paraplu hoeven we niet uit te klappen.

Narodni muzej Slovenije

We komen na een kwartiertje aan bij het "Narodni muzej Slovenije", ofwel het nationale museum van Slovenie.

Voordat we binnenstappen desinfeceren we onze handjes, en doen voor de zekerheid de mondkapjes op, we weten namelijk nog niet in hoeverre ze hierin strikt zijn bij dit soort staats-musea. Binnen kopen we 2 kaartjes voor totaal 12 euro, en starten de route door het museum.

Inmiddels hebben we de mondkapjes weer afgedaan. Niet al het personeel hebben die dingen (continue) om, dus we besluiten deze enkel op te doen als we mensen tegen komen. Nou, en dat is niet vaak. 1 Ander persoon was nog aanwezig in dit museum, verder niemand.

Bij veel dingen is lint gespannen zodat je ze niet aanraakt, iets wat normaal wel toegestaan is.

Maar de meeste zaken zijn "as usual".

    

Er is nog een extra onderdeel binnen het museum: mummies :-D. Er is 1 mummie uit Egypte in dit land, en die staat hier.

Er was een tijdelijke expeditie opgezet met het onderwerp smederij.

Wij kwamen in de ruimte, en de dame van het museum ging gelijk snel ff alle keukenrollen vervangen, er waren echt 4 of 5 lekkages in deze ruimte.

Het aanbod van spullen welke ze hier tentoonstellen was echt heeeeeel breed. Van ijzererts en sjieke pakken voor de hitte (zie foto's hierboven) tot recycling, eindproducten en aandelen van bedrijven.

Als we klaar zijn met de ronde lopen we richting het volgende museum. Onderweg komen we nog opbouw-werkzaamheden tegen voor een event dat voor einde van de week is gepland.

Mestni muzej Ljubljana

Na een kleine 10 minuutjes lopen komen we aan bij het volgende museum, het "Mestni muzej Ljubljana", ofwel, de stadsmuseum van Ljubljana. We kopen 2 kaartjes voor alle onderdelen van het museum en zijn hier 16 euro armer van geworden :-). We beginnen de route in de "kelder" voor de restanten van muren van de Romeinse tijd.

Ze hadden ook nog een aantal andere zaken uitgestald staan in deze ruimte.

Als we hier uitgekeken zijn gaan we naar de verdieping op de 1e etage.

De eerste verdieping waren we eigenlijk zo doorheen. We hoeven ook nergens op te wachten, ook in dit museum zijn we de enige die hier rondhuppelen. We gaan naar de 2e en laatste etage toe.

Als je de eerste ruimte betreedt krijg je uitleg over "Emona", het Romeinse legerkamp dat hier heeft gestaan, en waar wij dus in de kelder restanten van hebben bekeken.

Als we de volgende route starten beginnen we met een opstelling van kunst welke ze heel apart hebben geplaatst achter een frame.

De rest van de route op deze verdieping neemt je vrij snel van oud naar nieuw.

Als je wat dieper in de materie wilt duiken uit de Joegoslavie periode kun je het beste een apart bezoek brengen aan een museum in het Tivoli park. (zie ons blog in 2017).

We zijn klaar meet de ronde in dit museum. We hadden eigenlijk nog een ander bezoek in de planning voor vandaag, maar besluiten dat op een later moment te doen. Het is nu eerst tjid voor voer! :-D

Als we uitgegeten zijn lopen we verder het centrum in. Vergeleken met 2017 is het nu zoveel rustiger. Ook heel veel winkels, hotels en andere bedrijvigheid is dicht. Veel hebben het niet overleeft begreep wij eerder van de gids.

Voordat we terugkeren naar het appartement besluiten we nog een biertje te drinken op het terras.

Als we weer terug zijn bij het appartement besluiten we te gaan eten bij de landelijke brouwerij Union welke op de hoek bij ons appartement is gevestigd.

Aangekomen beginnen we eerst met een lekker fris ongefilterd pilsje.

Tamara gaat voor steak, ik ga voor kippenpotenvlees. Lekker! :-D

We besluiten om weer optijd terug te keren naar het appartement zodat we nog wat tijd hebben om te kijken wat we morgen allemaal kunnen doen. Er wordt wederom wat regen verwacht, dus dat maakt het wat lastiger plannen (veel is nog dicht).

Dag 2, regen, shoppen en craftbeer

De eerste ochtend worden we wakker op een regenachtige dag. Deze dag en morgen zijn de weersverwachtingen een stuk minder. Niets aan te doen, we gaan kijken of we onze planning daar op aan kunnen passen.

BTC Shopping Mall

We besluiten om richting het winkelcentrum te gaan van Ljubljana. BTC is een gigantisch terrein met heeeeeel veel winkels, waaronder ook enkele verschillende overdekte gedeeltes.

Het is zo'n dikke 4 kilometer vanaf het centrum (ons appartement) af. Normaal een mooie afstand welke ook wel tevoet is af te leggen, door de regen kiezen we echter toch maar voor de auto. Eenmaal aangekomen is het een vrij hectisch gebeuren. Drukke parkeerplaatsen waarbij het lastig is enige logica te ontdekken in de indeling van de routes. We vinden uiteindelijk een plekje in het zuiden van het geied waar het nog redelijk rustig lijkt te zijn en gaan een eerste gebouw binnen.

Er zijn een aantal regels in deze gebouwen:

1) je moet je handen ontsmetten bij binnenkomst

2) je moet vaak looproutes aanhouden (maar niet altijd)

3) mondkapjes zijn verplicht binnen

4) je moet 1,5 meter afstand houden

Punten 1 en 4 worden opgevolgd door  de mensen, maar mondkapjes zie je vooral bij personeel en bij enkele bezoekers. Ook al hebben de meeste het mondkapje wel bij, maar naar beneden getrokken rond hun nek hangen.

Ondanks de drukte bij de parkeerplaatsen lijkt het hier niet echt heel erg druk. We lopen door naar wat andere winkels richting een groter overdekt centrum.

Het regent, maar gelukkig niet te hard, het is dus nog goed te doen om er doorheen te lopen. Aangekomen bij het grotere overdekte gedeelte lijkt het daar ook niet overdreven druk te zijn. Er zijn wel meer mensen dan ik had verwacht.

We besluiten om nu niet uitgebreid te gaan lunchen, en kopen broodjes bij de Interspar supermarkt welke in het winkelcentrum is gevestigd. Om 16u hebben we een craftbeer tour geboekt waar ook allemaal hapjes bijzitten, daar willen we natuurlijk wel wat ruimte voor overhouden :-).

We lopen weer rustig terug richting de auto. De route gaat van winkelstraat naar hectische straat naar soort van groente/fruit markt. Logica.... Nee, dat is hier niet.

We rijden weer terug naar ons appartement om ons op te frissen en voor te bereiden voor de tour welke we geboekt hebben om 16u bij LjubljanaYUM.

Craftbeer tour

We hebben met de gids afgesproken in het centrum van Ljubljana, en gaan in totaal 3 tentjes bezoeken om wat lokale biersoorten en hapjes te proberen.

Bij de eerste locatie krijgen we 2 verfrissende biertjes met een soort van tapas achtige hapjes. De hapjes zijn niet echt lokaal, maar dat maakt het niet minder lekker :-).

Als we hier klaar zijn lopen we naar het volgende plekje toe. De gids is erg enthousiast en begaan met de kleinere lokale ondernemers, welke nu op dit moment overigens het heel erg zwaar hebben.

Bij de volgende lokatie krijgen we wel echte lokale hapjes: zuurkool, worst en boekweit met uitgebakken varkensspek. Lekker! :-D. Ook hier weer 2 verschillende biertjes erbij.

Tot nu hebben we nog regelijk geluk met het weer. Het druppelt af en toe, maar het is nog wel te doen om buiten te zitten. Als we bij het volgende plek aankomen kiezen we toch voor een plekje binnen, het begint wat af te koelen en harder te regenen.

Op het laatste plek krijgen we wederom 2 bieren en hele jonge kaas met hop met toast. Erg lekker fris.

Na deze biertjes was de tour afgelopen. Ik kan echter wel weer een diploma toevoegen aan mijn LinkedIn account!

We besloten om nog enkele biertjes te drinken bij de laatste lokatie. En ik schoof ook nog een lekkere Argentijnse hot-dog naar binnen :-D.

Na enkele biertjes besloten we om richting het centrum te lopen, wat gelijk dichter bij ons appartement ligt (dit was de andere kant van het centrum). Het begon inmiddels al wat harder te regenen, en we hebben geen paraplu's bij, gelukkig wel jassen welke redelijk waterdicht zijn.

In het centrum pakken we nog enkele biertjes en vertrekken nadien naar het appartement. Het regent inmiddels best flink door, en het gaat onderweg enkel harder regenen.

Aangekomen bij het appartement hangen we de natte kleding op om te drogen. We hebben eigenlijk nog geen planning voor morgen, we kijken morgen wel even aan wat we tegenkomen om te doen.

Slovenië, de trip is begonnen!

Slovenië!

Zoals jullie wellicht weten hadden we voor 2020 eigenlijk een road-trip in Slowakije en Hongarije in de planning staan. Door COVID19 is dit helaas onmogelijk gebleken, en hebben we de planning omgegooid: we gaan naar Slovenië.

Slovenië was 1 van de weinige landen welke op dit moment toegankelijk is, waar bijzonder weinig problemen zijn, en waar je nog enigszins "normaal" kunt verblijven. We hebben voor 2,5 week een appartement gehuurd in de hoofdstad Ljubljana, vandaar uit gaan we het land verkennen :-).

Hoe ziet de route eruit naar Slovenië? 

We hadden het liefste een nachtje overnacht in een hotel in Duitsland, hier hadden we ook nog een reservering staan voor de trip naar Slowakije. Regels in Duitsland gooide echter roet in het eten: we mogen er niet overnachten op dit moment, het wordt dus een route in 1 keer naar Slovenië. Totaal is het 1200km, in 2017 al een keer gedaan, no problemo, was de eerste gedachte. Echter..... we gaan nu met onze elektrische auto, en die heeft wat meer laadtijd nodig onderweg dan de diesel welke we in 2017 nog hadden. We gaan het gewoon proberen.

Tijd om te vertekken!

De auto is volgeladen, en staat klaar om te vertrekken. We vertrekken ietsje vroeger dan gepland, maar we willen rustig aan gaan doen. De eerste laadstop van 25 minuutjes ligt in Erftstad in Duitsland, welke we kunnen halen als we onder de 120 km/u blijven. We kunnen ook een stop eerder pakken, maar we hebben de tijd.

Met de eerste gedachten is het overigens niet vooralsnog onbezorgd wegrijden, we weten niet wat we moeten verwachten, en houden met de volgende regels:
- We mogen officieel niet door Duitsland rijden, enkel noodzakelijke reizen zijn toegestaan.
- In Oostenrijk hebben we geen gezondheidsverklaring nodig als we zonder stoppen door Oostenrijk rijden, laden = stoppen, en mag dus niet. Hier houden we overigens wel, rekening mee in de trip.

We zijn dus enigszins huiverig als we vertrekken. Worden we aanhouden en teruggestuurd? Wat kunnen we verwachten aan de grenzen? Haalt de accu wel een volledige doorreis in Oostenrijk met die bergen? We gaan ervoor. Broem broem... Onee, zoef zoef :-)

Bij Roermond gaan we de grens over. Niets, maar dan ook niets te zien bij de grensovergang.

Rond half 11 komen we aan in Erftstad bij onze eerste laadstop van 25 minuten. (voor de geïnteresseerde, de laadsnelheid op de foto was net na het aansluiten, en was nog aan het opbouwen naar zo'n 120 kWh, de max op deze locatie)

De tijd komen we door met een korte wandeling en een beetje Netflix. We rijden weer snel door naar het volgende plek. Aan het begin van de nacht hebben we nog een mooie maan door de wolkjes heen :-).

Het is heerlijk rustig onderweg, logisch natuurlijk ook midden in de nacht. En vooralsnog hebben we geen regen.  Aan dat laatste komt trouwens snel een einde als we ongeveer halverwege zijn in Duitsland. Het begint te regen, en soms ook erg hard. Een pikdonkere weg, regen en slechte belijning. Pffff, nou, ik was blij dat de auto de belijning blijkbaar beter zag dan ik dat kon. De foto hieronder valt overigens nog mee, hier kon je nog wel iets zien.

Onderweg in het donker kregen we overigens ook nog 2 foto's van de Duitse staat. 1x bij wegwerkzaamheden (waar uiteraard niemand aan het werk was) en 1x waar je blijkbaar in "the middle of nowhere" 100 mocht, waar wij 130 reden.

Rond half 6 in de ochtend is het inmiddels weer licht en laden we bij de Supercharger in Jettingen-Scheppach. Tijd voor wat koffie. Bij de oplaadpalen zien we enkele bordjes met ooievaren, en snappen eigenlijk niet waarom dat die daar staan. We lopen naar het tankstation wat ernaast ligt voor wat koffie te halen. Met mondkapje, want dat is hier in Duitsland in deze deelstaat verplicht.

Als we terug naar de auto lopen snappen we de bordjes opeens wel :-D. Er woont een hele ooievaar familie boven die oplaadpunten.

Rond 8u45 naderen we de Duits-Oostenrijkse grens. De grens waar we de auto helemaal vol moeten laden. Bij de vorige laadsessie van de Supercharger hadden we de auto al heel vol gepropt om hier wat minder lang te hoeven staan. Dit is namelijk een wat langzamere lader.

Mocht je jezelf afvragen: waarom duur het toch zo lang voordat je bij deze grens bent... We hebben echt heel rustig aan gedaan, en een aantal maal langer aan de laadpaal gestaan dan nodig. De nachtrit beviel mij eigenlijk helemaal niet goed, waardoor ik extra heb uitgerust tijdens de rit bij het opladen.

We lopen nog eventjes een rondje totdat de auto rond de 97% is, veel voller doen we niet, omdat hoe voller de accu, hoe langzamer het laden gaat.

We stappen weer in de auto en rijden richting de Oostenrijkse grens. Benieuwd wat ons te wachten staat. Worden we aangehouden, worden we tegengehouden, worden we teruggestuurd? We hebben eigenlijk nog geen enkele andere Nederlander zien rijden onderweg, we hebben geen idee wat we moeten verwachten.

Nou, uiteindelijk niets. Er staat geen controle meer, en je kunt gewoon doorrijden. Nu weet ik dat vanaf 4 juni controles met een aantal grensburen was opgeheven, en dat de mensen uit die buurlanden ook meer vrijheden kregen. Echter wij komen niet uit een buurland als Nederlander, en voor ons golden er eigenlijk dus nog restricties. Nou, meevaller, snel verder rijden! :-D

In Oostenrijk hebben mensen iets met afsnijden (ook al zijn het in dit geval 2x Duitsers welke het deden). De beelden vertekenen misschien (is de dashcam in de auto zelf), maar vooral de bovenste is echt centimeters.

In Oostenrijk besluiten wij toch nog even snel een laadstop in te lasten zodat we wat meer ruimte hebben als we zo in Slovenië aankomen.

Na 10 minuutjes is de accu weer een dikke kwart extra vol, we gaan weer snel verder naar de grens met Slovenië. We zijn benieuwd hoe het daar bij de grens gaat. Slovenië is tenslotte erg vrij geworden mbt COVID19, en bij de huidige grenzen hebben we dus niets gezien.

Aangekomen bij de grens: ooooooh, een grenscontrole! Gelukkig is het hier uitgestorven en schuiven we zo voor de neus van de pliesie.

In het kort: je mag Slovenië binnen als NL'er, maar je moet een bewijs hebben van de accommodatie. 

De beste man houdt ons staande en vraagt wat onze bestemming is. Ik antwoord met "Slovenië" en vraag of hij onze boekings-gegevens wilt bekijken welke ik direct uitreik. Hij bekijkt het snel en vraagt vervolgens onze paspoorten. Nog voordat ik die gegeven heb ging het: "Goodby, have a nice day". Okay, dat was bijzonder. We rijden snel door.

We kunnen pas om 15u ons appartement in, dus voordat we doorrijden naar Ljubljana maken we een korte tussenstop in het plaatsje Bled.

We parkeren de auto in het centrum op een parkeerplaats waar je gelijk gratis kan opladen. Kan ik gelijk het klimaat lekker op 20 graden houden in de auto zonder dat het van mijn accu afgaat :-).

Het is redelijk warm als we hier aankomen, ik schat zo'n 25 graden, ook al schijnt het zonnetje niet continue. We lopen richting de terrasjes om wat cafeïne naar binnen te werken.

De terrassen zijn niet heel vol, sommige zelfs helemaal leeg. Je ziet hier ongeveer dezelfde maatregelen als in NL: grote afstand tussen de tafeltjes en overal ontsmettingsmiddelen. Geen mondkapjes voor zover, ook al hadden we uit voorzorg een zooi meegenomen omdat het hier in openbare ruimtes verplicht zou zijn.

Nabij het water is er ook wel wat volk dat samen door het park loopt. Maar toerisme is hier echt nog niet volop aanwezig.

Tussendoor heb ik een berichtje naar de Airbnb host verzonden met de vraag of we wellicht iets vroeger het appartement in kunnen. En ik heb voor morgen alvast een bier-tour geboekt in Ljubljana :-D. We kunnen iets vroeger het appartement in, dus we vertrekken op ons gemakje richting Ljubljana.

Aangekomen in Ljubljana

Aangekomen bij het appartement gooien we onze auto in de ruimte ondergrondse parkeergarage, het appartement is netjes.

We frissen ons op om nadien het centrum in te gaan. Tijd voor een biertje op het terras.

Bij de terrassen zie je hier veel verschil. Je hebt terrassen waarbij veel ruimte tussen de tafels is gecreëerd, en je hebt terrassen die helemaal vol gepropt zitten. Als we een paar biertjes op hebben is het tijd om te gaan eten.

Na enkele biertjes en de hamburgers gaan we naar het appartement. Het was een lange dag+nacht. De komende dagen zijn de weersverwachtingen helaas iets minder, morgen zullen we eerst even naar het winkelcentrum gaan om wat spullen te halen.